Duszpasterstwo

Rekolekcje   Pielgrzymka

Jasna Góra 25.V. 27.V.2018

Kaplica Św. Józefa

Ojciec rekolekcjonista

Pielgrzymka

W dniach 25-27 maja 2018 r. odbyła się 94 Ogólnopolska Pielgrzymka Służby Zdrowia , połączona z rekolekcjami . Została ona zorganizowana przez Krajowego Duszpasterza Służby Zdrowia ks. Arkadiusza Zawistowskiego .

Zwieńczeniem pielgrzymki była uroczysta Msza św. na Szczycie Jasnogórskim, podczas której wypowiedziano Akt Zawierzenia Polskiej Służby Zdrowia Matce Bożej . Mszy św. przewodniczył J.E.Bp Romuald Kamiński – Przewodniczący Zespołu KEP ds. Służby Zdrowia . Honorowym gościem w dniu 28 .05.2018 r. był Minister Zdrowia prof. Łukasz Szumowski .

W czasie rekolekcji , które prowadził O. Dariusz Laskowski OSPPE położony był nacisk na :

1) znaczenie Pisma Św. w codzienności

2) na rolę Ducha Św. w zrozumieniu  tekstów bibilijnych

3) na opiekę duchową nad chorymi w okresie terminalnym oraz rolę lekarza , pielęgniarki  u kresu jego życia – wykład dr hab.n.med.Małgorzaty Krajnik , kierownik Katedry i Zakładu Opieki Paliatywnej w Toruniu  .

Tematem wiodącym Rekolekcji były słowa ,,Jesteśmy napełnieni  Duchem Świętym .”

Punktem wyjścia do rozważań rekolekcyjnych było stwierdzenie, że nasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, które otrzymaliśmy poprzez Chrzest Święty i Bierzmowanie .

Ten , kto chce wzrastać w życiu Bożym, powinien regularnie modlić się Pismem Świętym. Modlitwa Biblią jest drogą  wiodącą  do poznania Jezusa Chrystusa  i zrozumienia ukazywanych przez Niego wartości. W zgiełku dzisiejszego świata nie można Go stracić z pola widzenia . Właśnie teksty Pisma Świętego  pozwalają na znalezienie wskazówek na każdy dzień. To stwierdzenie było poparte przez Ojca Rekolekcjonistę przykładami wziętymi z życia.

Żeby zrozumieć czytany tekst bibilijny potrzebne jest światło Ducha Św.

To On pobudza nas do intensywnego życia duchowego , na które składa się modlitwa, medytacje, uczestnictwa w życiu sakramentalnym poprzez Rachunek Sumienia i Komunię św.

Pismo św. mówi o miłości Boga do ludzi. Tam dowiadujemy się , że on w każdej chwili ma pomysł na nasze życie, daje siłę, natchnienie, dobre rady na trudne chwile, podtrzymuje na duchu , a człowiek przestaje się lękać.

Lęk jest rzeczą ludzką . Apostołowie bali się chwili, w której Jezus od nich odejdzie ( Wniebowstąpienie ). Z chwilą zesłania Ducha Świętego zapomnieli o lęku i z całą mocą głosili Naukę swojego Mistrza, aż do męczeńskiej śmierci. Jednocześnie , mimo licznych przeszkód i trudności byli  życzliwi i pełni pokoju . Tak się dzieje z każdym kto przyjmuje Ducha Św.

Osobą , która bezgranicznie zaufała Panu Bogu była Maryja . Śledząc wydarzenia z Jej życia można dostrzec moc Ducha Św. To dzięki Niemu mogła znosić cierpienie swojego Syna w czasie drogi krzyżowej i Jego agonię na krzyżu.

Duch Święty jest głosem naszego sumienia . Niestety obecna moda usuwa Boga w Trójcy Świętej  z przestrzeni publicznej w imię    ,,rzekomej ”wolności człowieka  i wprowadza nowe bożki , którymi są m.in. egoizm, pogoń za luksusem i przyjemnościami . W ten sposób zabija ducha, nie uszkadzając ciała.

Wspomniany świat jest pełen pychy ( pycha jest korzeniem całego zła).

W nim człowiek uznaje się prawie za boga i w swojej pysze kwestionuje dzieło stworzenia ( ideologia gender ). To z kolei przekłada się na moralność i życie społeczne. Odrzucając klasyczne piękno i ład, świat poprzez współczesnych pseudoartystów  kreuje brzydotę , a nawet bluźnierstwo przeciw wierze ( współczesne malarstwo, sztuki teatralne, literatura ).

Tymczasem to Duch Święty jest dla świata źródłem harmonijnego ładu i rozwoju . Kto wierzy w Pana Boga nigdy nie jest samotny , bo wie że jest ukierunkowany ku przyszłości i jedności z Nim samym . Tą jedność próbuje rozbijać szatan z nienawiści do człowieka.

Reasumując , poprzez codzienną modlitwę , poprzez czytanie Pisma Świętego , Duch Święty będzie nas chronił przed upadkiem, przywracał zagubioną niewinność i napełniał radością . Natomiast małoduszność, prymat ciała nad duchem zamyka nas na Jego działanie.

W rezultacie człowiek jest osamotniony i zalękniony . Tym też tłumaczy się obecną epidemię depresji , która w niektórych przypadkach prowadzi do samobójstwa.

„ Postępujcie według Ducha, a nie spełniajcie pożądanie ciała” tak pisał już przed 2 tysiącami lat św. Paweł do Galatów, słowa aktualne po dzień dzisiejszy .

Coroczne rekolekcje dla Służby Zdrowia wzbogacają nas duchowo,

dodają mocy w trudach dnia codziennego, są spotkaniem z żywym

Jezusem w Słowie i Eucharystii , pozwalają nam dostrzec samego

Chrystusa w cierpiącym naszym Pacjencie. Do zobaczenia za rok.

 

Oddział Dolnośląski  Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE SŁUŻBY ZDROWIA

4- 7 . III. 2018

Rekolekcje Wielkopostne dla Służby Zdrowia – 2017

  Życiorys jako wstęp do wykładów

Ks. Dariusz Oko, ur. 1960 w Oświęcimiu, kapłan archidiecezji krakowskiej. Jest autorem dwóch doktoratów: z filozofii i teologii, a także habilitacji z filozofii. Pracuje jako kierownik Katedry Filozofii Poznania Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Przez ponad 30 lat kapłaństwa zawsze angażował się równolegle w pracę naukową i duszpasterską (jako stały rezydent w parafiach polskich i zagranicznych). Przez 16 lat był duszpasterzem studentów, a od 20 lat jest duszpasterzem lekarzy Archidiecezji Krakowskiej. Na studiach, sympozjach, pielgrzymkach i pracy duszpasterskiej spędził zagranicą około 10 lat, poznając ponad 50 krajów na 7 kontynentach. Najlepiej zna Niemcy, w których studiował i pracował przez 7 lat. Znany jest także z działalności publicystycznej i medialnej, zwłaszcza z krytyki ideologii gender. W wielu największych miastach Polski i świata wygłosił serię ponad 200 wykładów, ostatnio także w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.

 

Opublikował między innymi:

The Transcendental Way to God according to Bernard Lonergan (dr fil. 1991); Łaska i wolność. Łaska w Biblii, nauczaniu Kościoła i teologii współczesnej (dr teol. 1997); Przełom – wyzwanie i szansa (1998); W poszukiwaniu pewności. Próba transcendentalnego ugruntowania metafizyki w filozofiach Emericha Coretha i Bernarda Lonergana (hab. fi. 2010); Moje życie. Z ks. Dariuszem Oko rozmawia Piotr Litka (2014).

Artykuły tłumaczone na wiele języków: Dziesięć argumentów przeciw (2005) oraz Z papieżem przeciw homoherezji (2012).

Artykuły w książkach: Dyktatura gender (2014), Wygaszanie Polski (2015), Repolonizacja Polski (2016), Polskość jest przywilejem (2016).

REKOLEKCJE SŁUŻBY ZDROWIA

            Rekolekcje dla pracowników Służby Zdrowia prowadził ks. Prof. Dariusz Oko, duszpasterz Służby Zdrowia Archidiecezji Krakowskiej. Odbyły się w dniach 19-22 marca 2017 roku w kościele pw. św. Franciszka z Asyżu przy ul. Borowskiej we Wroclawiu.

Motywem przewodnim rozważań rekolekcyjnych było podkreślenie wartości człowieka, dziękowania Bogu za otrzymane łaski, życie w pokorze i wierności Bożym przykazaniom.

Ksiądz Prpfesor oparl swoje rozważania na stwierdzeniu, że człowiek jest wspaniałym stworzeniem powołanym do życia przez Boga i stanowi w Jego oczach wielką wartość. Cały czlowiek, jego ciało,każdy jego narząd, jego oddech, gest, uśmiech jest „cudem techniki”. Zbyt mało zdajemy sobie  sprawę z tego faktu, co przekłada się nato, że za mało dziękujemy Bogu za tak wielki dar. A Bóg dał sie nam całkowicie, przyszedł do nas i pozostaje z nami w bezpośredniej bliskości. Zbyt mało to doceniamy, to jest naszym błędem. Nie należy koncentrować się na tym, czego nam brakuje ale przede wszystkim na tym, co zostało nam dane. W centrum naszego życia, działania musi być Bóg. Wydaje się to oczywiste, ale co innego jest wiedzieć a co innego jest realizować to w życiu codziennym. Dlatego nasze życie  ma polegać na ciągłym rozwoju duchowym. Nie można przez całe życie pozostawać  na poziomie niemowlaka w sprawach wiary. Zbyt mało dbamy o nasze życie wewnętrzne. A jeśli się nie rozwijamy, jeśli nasza wiara nie pogłębia się, nie możemy zaznać radości, szczęścia, miłości. Im więcej własnej formacji, tym mniej życiowych frustracji.. Pamiętajmy, że jesteśmy stworzeni do życia z Bogiem i że wzrastamy dzięki Jego łasce. Nawiązuje do życia ludzi w podeszłym wieku wskazując, że kiedy zaczyna umierać ciało, bardziej żyje i rozwija się dusza. Jeśli w ciągu lat człowieczeństwo rozwijało się prawidłowo, tak też starość staje się szczęśliwsza i pogodna.

Przytoczył piękne porównanie człowieka , jego wnętrza do kielicha, który jest na ołtarzu wypleniony Ciałem i Krwią Chrystusa. Każdy z nas winien być wypełniony Bogiem, tak jak to było w przypadkach świętych – Matki Teresy z Kalkuty, O. Pio, O. Maksymiliana Kolbego, Jana Pawla II. Oni byli rzeczywiście napełnieni Bogiem, dlatego osiągali rzeczy wielkie.

Dużo miejsca w swoich rozważaniach poświęcił Ks. Dariusz pokorze. Mówiąc o własnych osiągnięciach, sukcesach musimy pamiętać, że nasz udział w tym jest bardzo mały. Na nasze osiągnięcia składają się wiedza i doświadczenie poprzednich pokoleń, rodziców, katechetów a przede wszystkim wielka łaska Boga. Musimy więc mówić o naszych osiągnięciach z pokorą. Pokora powinna być warunkiem naszego życia. Pokora to być w prawdzie przed Bogiem i ludźmi. Pokora jest podstawą szczęścia, radości, równowagi duchowej. Przywołuje tu pojęcie sumienia, które ma być wskaźnikiem postępowania, ma umożliwiać rozróżnianie dobra od zła. Przeciwieństwo pokory – pycha może być początkiem wielkich grzechów, czego przykładem są upadłe anioły. Mamy tendencję by siebie rozgrzeszać z popełnionych czynów niegodnych, jesteśmy skłonni do szybkiej oceny innych. Pozostawmy to jednak Bogu. Mamy miłować bliźnich, jak Bóg nas umiłował.

Na zakończenie Rekolekcjonista podkreślił, że drogą do świętości, do osiągnięcia nieba jest zachowanie przykazań Bożych. Wydaje sie to takie proste. Potrzebny jest jednak własny wysiłek, praca nad sobą i łaska Boża. Osiągnięcie zbawienia nie jest automatyczne. Trzeba o to zabiegać. Do tego konieczna jest kontrola samego siebie, to rachunek sumienia. Mamy rozum, wolną wolę, uczucia ale możemy błądzić. Nasze życie, działania, czyny, słowa są funkcją naszego wnętrza.

MAKSYMALNE OTWARCIE SIĘ NA BOGA I INTENSYWNA PRACA NAD SOBĄ – to podstawowe wnioski płynące z tych spotkań rekolekcyjnych.

Pracować tak, jakby wszystko zależało ode mnie, modlić się tak, jakby wszystko zależało Boga!

Notowała Anna Dadun-Sęk